Negeren is regeren

Een feestje in Zwolle. Mensen uit Zwolle. Eén jongen uit Rotterdam. Met wie ga je praten? Juist, met die ene jongen uit Rotterdam. Overigens niets tegen Zwollenaren. Goed, dit gesprek werd gevoerd in een retro woonkamer, 3.00 am, waar veel drank en slagroompatronen tot je beschikking waren.

"Ik denk dat ik het heb! Dé oplossing voor het waterprobleem in Afrika!", zei Rolf. Gek genoeg trekt zo'n opmerking om 3 uur 's nachts meteen de aandacht op welk feestje dan ook, mits er genoeg drank/ drugs is.
"We moeten gewoon bergen bouwen! Heel veel bergen!".
"Jaaaa, jaaaa, geen slecht idee, ga verder", leek een aantal mensen te willen zeggen met hun bloeddoorlopen drankogen.
"Als we bergen bouwen, hoog genoeg zodat er sneeuw op valt, smelt dat en komt er water!" ging Rolf verder met een dubbele tong. "Geweldig! Als we er dan ook wat zonnecellen op plaatsen, is meteen iedereen voorzien van stroom". "Geniaal!" riep iemand die net een laatste hijs van zijn joint nam. "Dat nooit iemand anders dit heeft bedacht!"

Ineens stond de Rotterdammer op. Laat ik hem Jeroen noemen. Hij leek enigzins geïrriteerd. "Doe normaal man, het enige wat het waterprobleem in Afrika kan oplossen is het hele continent compleet negeren. Weet je hoeveel geld wij aan Afrika schenken omdat zij geen water hebben? En dan moeten we ook nog bergen gaan bouwen, het heeft geen zin!"
Zo ongeveer de helft van de gasten keek nu enigszins verbaasd op. Meent hij dit serieus? Als je zoiets vindt, zeg je dat toch niet hard op? Of viel het allemaal wel mee en leek het extremer door deze setting?

"Kijk," zegt Jeroen. "Het is eigenlijk heel simpel. Toen mijn kleine zusje nog klein, was kwam ze vaak 's avonds uit bed. Ze liep dan stilletjes de trap af en kwam bij ons op de bank zitten voor de televisie. Mijn ouders probeerden van alles. Het blokkeren van de slaapkamerdeur, het keer op keer naar boven dragen. Het koste ontzettend veel energie en op een gegeven moment had het gewoon geen zin meer..."
Een van de Zwollenaren zet een bulderende lach in en begint een versgevulde lachgasballon te inhaleren.

"Luister. het enige wat toen hielp, was het compleet negeren van mijn zusje. Ook al stond ze voor je neus te zwaaien en te zeuren. Gewoon negeren zeiden mijn ouders dan. En wat bleek? Na een half uur vond ze er niks meer aan en is ze uit zichzelf naar bed gegaan. Nooit meer teruggezien, nouja, de volgende ochtend natuurlijk weer, haha! Ik zeg altijd maar zo, negeren is regeren. Zou een mooie slogan zijn voor ons Geertje".

Gelukkig wist niemand meer de aanleiding van dit gesprek. Je zag ook aan Jeroen zijn gezicht dat hij het allemaal niet zo serieus bedoelde en bovendien was hij zijn punt kwijt. Toch bleef het nog een tijdje spoken in mijn hoofd. "Negeren is regeren, negeren is regeren, negeren is regeren, negeren is regeren".

Afgelopen vrijdag tijdens het kamerdebat over de crisis bleek eigenlijk dat dit best een kern van waarheid kan hebben. Want wie heeft er zetels gewonnen? Juist, de partij van Geert Wilders. Wat heeft hij toegevoegd aan het debat? Helemaal niks! Hij is weggelopen, hij heeft het genegeerd en hoppa drie zetels erbij in de peilingen. Als we het over negeren en Geert Wilders (PVV) hebben, kunnen we er zelfs een lijstje van maken:

• Wilders negeert reisverbod naar Engeland
• Wilders negeert het ultimatum van de Nederlandse Moslim Omroep om scènes van In Focus (een programma van de NMO) uit Fitna te verwijderen
• Wilders negeert een vermaning van Joustra dat hij Nederland bijna een conflict had bezorgd met zijn film Fitna
• Wilders loopt weg bij het debat over de crisisaanpak van de regering

Al wist de Rotterdammer zelf niet meer waar het over ging en waarom hij überhaupt dit verhaal begon, zat er toch een kern van waarheid in. Wat betreft de manier waarop je in deze tijd dus blijkbaar als politieke partij aan populariteit wint. Niet wat betreft Afrika. We moeten júist die bergen bouwen en die zonnecellen aanleggen!

Goed, dus hierbij Geert Wilders, deze geweldige, allesomvattende pay-off voor als jij straks minister-president wordt:

"Negeren is regeren"

Al hopen we natuurlijk allemaal dat deze fantasie van jou geen werkelijkheid wordt, Geertje.

Toch jammer

"Evert, je denkt wel goed na voordat je dat erop gaat spuiten hè, dat het wel klopt? Zó genant anders!"

Zucht

Met op de achtergrond het echoënde geroezemoes in het kille stadskantoor krijgt de veertienjarig jongen zijn wettelijke bestaan overhandigd. Zíjn identiteitsbewijs. Op het eerst gezicht lijkt het iets onbelangrijks, een pasje met een foto. Voor hem is het meer. Hij bestaat. Hij kan met trots tonen wie hij is, zonder dat dit nog in twijfel kan worden getrokken door wie dan ook.

De jongen loopt met een brede glimlach voor mij langs. Hij kijkt me even aan en lijkt iets te zeggen met zijn fonkelende ogen. Ik moet even lachen en staar weer naar het digitale bord. Nog zeker tien mensen zijn voor mij aan de beurt. Balen.

In mijn ooghoek zie ik de jongen aflopen op zijn moeder die even trots lijkt te zijn. Ze lijkt aangedaan door de hele gebeurtenis, maar straalt ook een soort van onmacht uit. De jongen begint trots tegen zijn moeder te vertellen over de wereldreizen die hij gaat maken. De zeeën die hij gaat bevaren en de landen die hij wil doorkruisen. En dat alles met zijn eigen identiteitsbewijs.
Zijn moeder lacht. Langzaam wordt haar kleine jongen groot en niets in de wereld kan dat stoppen. Onmacht.

"Nummer 13?" Klinkt er ineens door de hal. Shit, ik ben aan de beurt. Met het schaamrood op mijn kaken vertel ik de vrouw achter de balie dat mijn identiteitsbewijs gestolen is. Zelf weet ik wel beter. Vorige week was ik nog zo dronken dat ik mijn portemonnee ben kwijtgeraakt. Waar dus álles in zat, ook mijn identiteitsbewijs. Balen. Dat wordt dus een valse aangifte doen...

Intelligente constatering 1

"Oh, waar liggen ze nou?"
"Geen idee, heb niet gezien wanneer je ze voor het laatst had."
"Ik snap het niet, net had ik ze nog, dit heb ik zo vaak!"
"Misschien moet je een vaste plek kiezen voor je sleutels?"
"Ja, ja, dat weet ik, maar heb er niet aan gedacht toen ik de deur op slot deed"
"Misschien liggen ze..."
"Shit, ik moet nu echt gaan anders mis ik de trein"
"Anders pak je een trein later?"
"Aaargh, dit is zo frustrerend. Hoe kan dit nou?!!"
"Ik weet het niet"
"Oh, ik heb ze al! Jezus, als ik daar niet had gekeken, had ik ze nooit gevonden!"
"Tja...

Station Alkmaar

Je moet doodsbang zijn

"Eindhoven, de onveiligste stad van Nederland" kopten de landelijke en regionale bladen een paar maanden geleden. Het leek het Eindhovens Dagblad een goed idee om hierop in te spelen. Natuurlijk niet met positieve berichtgeving om de Eindhovenaren een wat veiliger gevoel te geven. Nee. Tijdens een brainstorm voor nieuwe onderwerpen dachten ze het volgende:
"Wat zeg je, Jan? Positieve berichtgeving? Een goed gevoel aan onze lezers meegeven? Nee, sorry Jan, we kiezen een andere invalshoek. We gaan mensen niet het positieve nieuws over onze stad brengen, maar maken een special over hoe onveilig het hier is. We gaan op zoek naar mensen die iets verschrikkelijks hebben meegemaakt, het liefst verkrachting of een gewelddadige overval en uiteraard met de exacte locatie van het 'plaats delict' erbij vermeld, zodat de inwoners daar sowieso wegblijven. We geven ons over, geven deze stad aan de criminelen! We hebben internet en hoeven helemaal niet buiten te komen. We kunnen lekker achter onze computer Hyven, MSNnen, bloggen, Facebooken en online shoppen. Lang leve de digitalisering. We geven de Eindhovense straten aan de criminelen, wij pakken de digitale snelweg!"