Sneeuwuiltje

Mijn achterbuurjongen heeft een sneeuwuil. Ja, zo eentje als in Harry Potter. Zielig, dat wel want deze beestjes hebben veel ruimte nodig. Helaas heeft dit wit gevleugelde diertje, maar zo'n drie vierkante meter aan vliegruimte in een met piepschuim dichtgeplakte kooi en een - laat ik het fatsoenlijk houden - baasje die niet alles op een rijtje heeft.

Het sneeuwuiltje is namelijk 'geadopteerd' door A. een aparte jongen die een paar jaar geleden nog met een kudde schapen door Vlokhoven liep. Een jongen met een alarminstallatie waarmee hij de buurt waarschuwde als hij dacht dat er iets vreselijks ging gebeuren. Als hij dat dácht ja, want het alarm ging ook af als hij een naald hoorde vallen.

Bovendien heeft A. paarden, muskuseenden en geiten gehad, zo'n 20 katten en ongeveer 8 honden. Allemaal in zijn achtertuintje. Op dit moment deelt het sneeuwuiltje zijn vierkante meters met zo'n 25 sierduiven. Zo sierlijk zijn ze niet. De hele buurt moest vanwege deze vliegende 'sierratten' plastic zakken aan de ramen hangen, want anders vliegen ze naar binnen. En als je de hoeveelheden stront ziet op de vensterbanken, dan koop je meteen 10 extra draagtassen bij de AH.

Arm sneeuwuiltje. Ik heb echt medelijden met dat kleine witte ding. Af en toe zoek ik vanachter ons slaapkamerraam contact met hem. Tevergeefs. Achter het piepschuim hoor ik alleen maar een zacht 'boehoe'.

Topografie?

Traject Utrecht - Amsterdam Centraal

28 september 2009

08.52 uur

"Ow, gisteren ben ik hier achter het station geweest, zo leuk"

"Wat is daar dan?"

"Ja, dat is echt zo gezellig, daar kun je lekker aan het water zitten, heel rustig."

"Klinkt leuk."

"Ja, het is net alsof je in het buitenland bent, in Zeeland ofzo..."

Help Nederland veiliger te maken....

Een tijdje geleden. Zo'n maand of twee. Kreeg ik een boekje thuisgestuurd van de politie. Met heel handige tips. Je kent ze wel: niet je sleutel in de voordeur laten zitten als je weggaat, vergeet niet je ramen te sluiten en zorg vooral dat je geen vuilnisbak naast de schutting hebt staan.

Verder kon je je aanmelden voor de zogenaamde SMS-alert. Je krijgt dan smsjes wanneer er iets crimineels gebeurt of wanneer er een gek ontsnapt. Interessant. Nog vetter is dat je je buurt op kunt geven. Zo krijg je specifieke smsjes over de gezochte criminelen in jouw wijk. Dat leek me wel wat. Om een indruk te geven:

Vrouw vermist, blank 27 jr, 180cm, wit haar, zwanger, jeans en sweater aan, weg op fiets omg. belgiebuurt

of

Overval benzinepomp Bisschop Bekkerslaan met zwaard (!). 2 negroïde mannen. te voet. ong 25 jr. 185cm met rode doek om hoofd. buit is kassalade

Nu denk je misschien, nou nou, vind je dat niet vervelend, zulke berichten? Heel eerlijk gezegd, zou ik het liefste mijn banden oppompen, op m'n fiets springen en op zoek gaan.

Deze misdaden en ontsnappingen oplossen. Heerlijk lijkt me dat.

Als ik 's nachts zo'n sms krijg, met m'n sloffen nog aan rondfietsen door Vlokhoven.

Op zoek naar criminelen, ontsnapte tbs'ers en verkrachters.

Maar dan verwacht ik wel een lintje volgend jaar.

Anders hoeft het niet van mij.

Wil je ook misdaden oplossen in jouw wijk? Sms PZHZ met daarachter je postcode én huisnummer naar 8844. Je krijgt meteen een bevestiging van de politie.

Beetje lullig

Traject Den Bosch- Utrecht
10 augustus 2009
10.08 uur

"Heb jij al weleens salarisverhoging gehad?"
"Ja, vorige maand nog, toen ging ik van 4.50 naar 5.50 per uur"
"Ja maar ik bedoel verhoging, verhóging...."
"......"

Dit is mijn angst.

Wat mijn grootste nachtmerrie is. Een situatie waarin ik nooit terecht wil komen. Een moment waarop ik misschien wel besluit mijn leven drastisch om te gooien. Het punt waarop mijn grootste angst waarheid wordt.

Wat dat is, besefte ik me een tijdje terug. Hieronder een dialoog van een stel in de trein naar Amsterdam. Een stel van een jaar of vijfenvijftig. Het koppel bestond uit een man (kakibroek, open sandalen, verzuurd gezicht) en een vrouw (grijzig, mooie vrouw, dromerige blik). Ik zat tegenover ze. Met tranen in mijn ogen.

"Oh, gelukkig hij vertrekt precies op tijd"
"Mmm, mmm"
"Is toch goed, hè die NS, toch knap"
-geen reactie-
"Kijk, Clara, een personeelsfeestje bij die boerderij"
-geen reactie van Clara-
"Eén, twee, drie, vier, VIJF kerken in één dorp!"
-geen reactie-
We staan stil op station Utrecht en vertrekken weer
"Ah, jammer hoor, net te laat. Scheelt maar tien seconden, maarja, dat is te laat hè?"
-geen reactie van Clara-


Dit is mijn angst in levenden lijve.

Altijd lachen met de NS

Gisteren met wat mensen naar Roze Maandag geweest, altijd leuk. Een leuke dag, aardig wat gedronken en met de trein weer naar huis. Gelukkig zet de NS dan nachttreinen in, zodat je niet om twaalf uur al naar huis moet. Om half drie pakten we dus trein naar Eindhoven. Zittend in de coupé verlang je al naar je bed. En wanneer je je voeten op het perron laat neerkomen, denk je alleen nog maar aan kussens. Aangekomen in de stationshal, blijkt dat deze droom nog lang niet uitkomt. De stationshal zit op slot. Op slot? Jep. Je ziet mensen denken. Is het een val? Worden we dadelijk gelyncht? Is de Nederlandse regering toch niet zo 'open minded' wat betreft homo's en lesbiennes? Nee, ze zijn bij de NS gewoon vergeten dat er nog een nachttrein komt. Geen idee hoe de communicatie bij de NS verloopt, maar niet erg efficiënt, blijkt wel. Met zo'n honderd man sta je daar dan dus te wachten. Vervolgens is er niemand te bekennen. Reizigers vliegen op een conducteur af, maarja, hij weet alles van treinen en niets van stationshallen en sloten. Uiteindelijk is waarschijnlijk - ik geef hem maar een fictieve naam - Chris de enige man met een sleutel, uit zijn bed gebeld. Hij komt dan ook van buitenaf de deuren openmaken. Hilarisch. Kijk het filmpje en luister vooral naar het schreeuwende meisje.....

Even iets praktisch

Je hebt je knie en je knieholte. Je hebt je schouder en je oksel. En je hebt je elleboog en.....?

Een praktische vraag dus. Hoe heet in hemelsnaam dat lichaamsdeel? Heb het nog even duidelijker gemaakt met een afbeelding. Voor het geval je écht geen idee hebt, waar dit over gaat.

Mijn nieuwe held

Er zijn genoeg mensen die niet waarmaken wat ze zeggen. Ze hebben mooie praatjes, maar slechte daadjes. Bij het 'normale' volk kom je daar vaak niet zo snel achter, maar bij beroemdheden ligt dat anders.

Neem Al Gore. Hij strijdt voor een beter milieu. We moeten van hem minder co2 uitstoten, spaarlampen indraaien en de verwarming een tikje terug doen. Doen we dit niet, dan staat de aarde over een aantal jaren onder water. In het slechtste geval drijven onze onderbroeken en foto's dan dus in de buurt van Jakarta ofzo.

'Ons' Al praat mooi en overtuigend. De hele wereld ligt aan zijn voeten. Hij heeft alleen zichzelf nog niet overgehaald om te bekeren tot een groen leven. Hij woont in een buitensporig grote villa. Je kent ze wel. Zo groot dat als je je sleutels kwijtraakt, je deze drie weken later pas terugvindt.
Al, zijn gezin en medewerkers hebben een electriciteitsverbruik waar je geen 'u', maar Hare Majesteit tegen zegt. Zij verbruiken namelijk zo'n 200.000 kWh per jaar. Een gemiddeld huishouden in Nederland verbruikt zo'n 3500 kWh. Even ter vergelijking. Belachelijk en ook jammer eigenlijk, dat we zo'n man niet massaal uitkotsen.

Gelukkig zag ik gisteren iemand, een beroemde zanger om precies te zijn, die zijn woorden wél in daden omzet. Het gaat hier om Henry Rollins 'what's happening?'. Vroeger zanger van Black Flag, nu vertelt hij verhalen in zijn show 'Spoken Word.

Kritische, grappige en meeslepende verhalen vertelde hij over zijn reizen, ontmoetingen en avonturen. Henry wil mensen ontmoeten, leren kennen en in zijn hart sluiten. Reizend over de wereld, probeert hij verder te kijken dan de Amerikaanse neus lang is. Hij zet zich in voor homorechten, werkt mee aan goede doelen en wil vooral tussen de medemens zijn.
Daar vertelde hij zo'n 2,5 uur over in de Effenaar.

Is hij echt zo, denk je af en toe tijdens zijn show. Vertelt hij niet alleen een mooi verhaaltje en stapt hij vervolgens alleen in zijn veel te grote touringcar terwijl hij zijn fans afsnauwt.

Wees maar gerust. Na de show liep hij met alléén een kleine rugzak de achteruitgang van de Effenaar door. In één rechte lijn naar zijn fans, waar hij door een hek geamuseerd mee praat. Geen veel te luxe touringcar op het terrein te vinden. Dat kan ook niet, hij trotseerde op de heenreis namelijk de Nederlandse Spoorwegen en maakte zelfs een oer-Hollandse vertraging mee.

Een taxi rijdt door het hek. Het is al laat, de treinen rijden niet meer en Henry moet nog terug naar Brussel. Henry schudt de chauffeur de hand en loopt naar de andere kant van het hek. Hij gaat uitgebreid op de foto met zijn fans, signeert posters en maakt een praatje.

Na een minuut of tien zegt hij gedag tegen zijn fans en loopt hij naar de taxi. De taxichauffeur opent het achterportier. Henry schudt 'nee'. Hij stapt, uiteraard, vóór in de auto. De chauffeur lacht en weet dat het een leuke rit gaat worden. En dat op een dinsdagavond om half 1 's nachts.
De taxi trekt op.
Dag Henry, mijn nieuwe held.

www.henryrollins.com

Michael, ben ik ongevoelig?

Is het gek dat ik er niet echt mee zit, dat 'The King of Pop' is overleden? Ik bedoel, hij was een geweldige muzikant, heeft de muziek veranderd, enzovoorts. Maar als ik alle nieuwsberichten lees, lijkt mijn ongevoelige reactie op zijn overlijden zeer abnormaal.

Een standbeeld van Michael Jackson in de achtertuin van de McDonalds in Best wordt namelijk gebombardeerd tot een soort bedevaartsoord in Noord Brabant en 'as we speak' staan er duizenden mensen te wachten voor het ziekenhuis waar het levenloze lichaam van Michael ligt. Waarop staan ze te wachten? Op zijn wederopstanding? Nou, áls dit plaatsvindt, dan gun ik de McDonalds in Best deze primeur. Als eigenaar van deze hamburgertent zou ik alvast nadenken over eventuele bedevaartstochten, actiemenu's en een tiental relikiwieën. Want zo werkt het toch in deze commerciële wereld? De een zijn dood is de ander zijn (hamburger)brood.

Totaal overbodig

Traject Amsterdam-Utrecht
19 juni 2009
17.36 uur

"Wist jij dat Joost een nieuwe vriendin heeft?"
"Nee"
"Joost heeft een nieuwe vriendin"
"Oh"

"Ride it like you stole it"

Grote, stoere bikers met hondjes. Hele kleine viervoeters. Totaal onbezorgd en zonder enige gêne paraderen ze op straat in Bergen op Zoom. Zie hier het bewijs.

Waar maak je je toch druk om....

Het toppunt van 'social media': het vervangen van échte vriendschappen en dus je sociale leven....Ik denk dan: dat is niet mogelijk. Vrienden op Hyves, Facebook, Twitter, LinkedIn, enzovoorts kunnen nooit mijn sociale leven vervangen. Ik maak me niet druk om hoeveel vrienden ik heb, of ik wel genoeg krabbels per dag krijg en of mijn foto's vaak worden bekeken. Ik ga liever op stap met vrienden en vriendinnen die dronken dansend in de kroeg staan (ik noem geen namen) en krijg liever een telefoontje dan een krabbel of een 'writing on my wall'. Echt contact daar gaat het om. Toch?

Helaas, gisteren spatte deze luchtbel uitelkaar. Om precies te zijn in de trein van Utrecht naar Den Bosch. Het meisje in kwestie droeg vleeskleurige pantyvoetjes in haar ópen schoenen en stak een minuut na vertrek van wal. "Die Babette vind ik zo'n raar meisje. Ik bedoel, ze is wel aardig, maar soms doet ze echt rare dingen hoor". Haar reisgenootje/ vriendin/ hyveskennis/ whatever keek op van haar tijdschrift en begon mee te zaniken. "Jaaaaaa, klopt! Zij had eerst met die Kevin, nou zó'n sukkel. Dat snap ik echt niet hoor. En nu is het uit en gaat ze ineens vol voor Frank".
Het meisje met de pantyvoetjes keek geïrriteerd. Dat over Kevin bedoelde ik niet, ik heb het over de echte wereld, leek ik in haar ogen af te lezen.
"Nee, weet je wat ze vorige week deed? Voegt ze me ineens toe op Facebook, terwijl we nog niet eens vrienden zijn op Hyves!" Haar vriendin keek begripvol en er begon een gesprek vol verontwaardiging, 'ohs', 'ahs' en gezucht gedurende het hele traject.

Goed ik zal het verslag hier stoppen, want de boodschap is wel duidelijk. Mag je tegenwoordig echt pas vrienden zijn op Facebook als je elkaar krabbelt op Hyves? Of moet je eerst ook wat getwitterd hebben voordat je elkaar überhaupt mag aankijken? Wat een bizar wereldbeeld heb je dan?! Misschien dat ik afgelopen dinsdag, toen ik 24 werd, wel te 'oud' ben geworden....Ik kijk nu al uit naar volgend jaar. Dan ben ik in dit tempo waarschijnlijk al een seniel, zeurend oud wijf.

Het is 4 uur 's nachts, ik lig in de tent...

Festivals, een wonderlijk fenomeen. Zo ook het eerste festival van het 'festivalseizoen' in Schijndel. Voor de leken: Paaspop. Na een zonnig dagje feesten met drank, goede muziek en het nodige dansen, komt dan toch het moment dat je naar je tent gaat. Natuurlijk zijn er ook mensen die überhaupt geen tent hebben en twee slapeloze nachten beleven of juist midden in de nacht bij wildvreemden de tent openritsen en zich neervleien op een donzen slaapzak . Een keuze die of een blauw oog oplevert of de nacht(rust) van hun leven.

Ik ben iemand die wél een tent meeneemt en daar ook, soms wel na lang zoeken, in beland. Helaas kan ik altijd moeilijk in slaap komen en hoor ik dus de mensen die geen slaapplaats hebben langs mijn tent strompelen. Vaak zijn ze behoorlijk dronken, strak van de drugs of beter gezegd, compleet van de kaart. De gesprekken gaan vaak nergens over, maar heel soms is er iemand die ondanks de nodige verdovende middelen een geweldige uitspraak doet. Ik voel het dan bijna als mijn taak dit te delen met de wereld, want híj zal het zich niet meer herinneren als hij wakker wordt.

De jongen in kwestie, laat ik hem Luuk noemen, had met vrienden een gesprek over een 'ontzettend lekker wijf, die ontzettend lekkere biertjes tapte achter de bar'. Ik geloof niet dat het bier iets met haar 'lekker zijn ' te maken had, maar goed....de liefde van de man gaat door de maag, ofzo?

Het gesprek ging verder over innerlijk en uiterlijk en zijn vrienden waren het erover eens dat het innerlijk toch wel belangrijk is. Ik vond het een mooie conclusie, maar geloofde er eigenlijk niks van. Ze hadden het net nog over de 'tieten' van het desbetreffende meisje en hoe ze 'daar graag op klaar wilden komen'. Gelukkig haalde Luuk de kleine twijfel aan de werking van het mannelijk brein bij mij weg met:

"Gasten, even serieus. Het innerlijk kan dan nog wel zo mooi zijn, maar ge moet er toch van buitenaf in"

Iedereen was stil en verkeerde in een moment van bezinning. Na tien minuten was er alleen nog het geluid van stampende muziek in de afterpartytent aan de andere kant van de camping.

Want ja, geef daar maar eens een weerwoord op.

Tomaat ontspoord

Negeren is regeren

Een feestje in Zwolle. Mensen uit Zwolle. Eén jongen uit Rotterdam. Met wie ga je praten? Juist, met die ene jongen uit Rotterdam. Overigens niets tegen Zwollenaren. Goed, dit gesprek werd gevoerd in een retro woonkamer, 3.00 am, waar veel drank en slagroompatronen tot je beschikking waren.

"Ik denk dat ik het heb! Dé oplossing voor het waterprobleem in Afrika!", zei Rolf. Gek genoeg trekt zo'n opmerking om 3 uur 's nachts meteen de aandacht op welk feestje dan ook, mits er genoeg drank/ drugs is.
"We moeten gewoon bergen bouwen! Heel veel bergen!".
"Jaaaa, jaaaa, geen slecht idee, ga verder", leek een aantal mensen te willen zeggen met hun bloeddoorlopen drankogen.
"Als we bergen bouwen, hoog genoeg zodat er sneeuw op valt, smelt dat en komt er water!" ging Rolf verder met een dubbele tong. "Geweldig! Als we er dan ook wat zonnecellen op plaatsen, is meteen iedereen voorzien van stroom". "Geniaal!" riep iemand die net een laatste hijs van zijn joint nam. "Dat nooit iemand anders dit heeft bedacht!"

Ineens stond de Rotterdammer op. Laat ik hem Jeroen noemen. Hij leek enigzins geïrriteerd. "Doe normaal man, het enige wat het waterprobleem in Afrika kan oplossen is het hele continent compleet negeren. Weet je hoeveel geld wij aan Afrika schenken omdat zij geen water hebben? En dan moeten we ook nog bergen gaan bouwen, het heeft geen zin!"
Zo ongeveer de helft van de gasten keek nu enigszins verbaasd op. Meent hij dit serieus? Als je zoiets vindt, zeg je dat toch niet hard op? Of viel het allemaal wel mee en leek het extremer door deze setting?

"Kijk," zegt Jeroen. "Het is eigenlijk heel simpel. Toen mijn kleine zusje nog klein, was kwam ze vaak 's avonds uit bed. Ze liep dan stilletjes de trap af en kwam bij ons op de bank zitten voor de televisie. Mijn ouders probeerden van alles. Het blokkeren van de slaapkamerdeur, het keer op keer naar boven dragen. Het koste ontzettend veel energie en op een gegeven moment had het gewoon geen zin meer..."
Een van de Zwollenaren zet een bulderende lach in en begint een versgevulde lachgasballon te inhaleren.

"Luister. het enige wat toen hielp, was het compleet negeren van mijn zusje. Ook al stond ze voor je neus te zwaaien en te zeuren. Gewoon negeren zeiden mijn ouders dan. En wat bleek? Na een half uur vond ze er niks meer aan en is ze uit zichzelf naar bed gegaan. Nooit meer teruggezien, nouja, de volgende ochtend natuurlijk weer, haha! Ik zeg altijd maar zo, negeren is regeren. Zou een mooie slogan zijn voor ons Geertje".

Gelukkig wist niemand meer de aanleiding van dit gesprek. Je zag ook aan Jeroen zijn gezicht dat hij het allemaal niet zo serieus bedoelde en bovendien was hij zijn punt kwijt. Toch bleef het nog een tijdje spoken in mijn hoofd. "Negeren is regeren, negeren is regeren, negeren is regeren, negeren is regeren".

Afgelopen vrijdag tijdens het kamerdebat over de crisis bleek eigenlijk dat dit best een kern van waarheid kan hebben. Want wie heeft er zetels gewonnen? Juist, de partij van Geert Wilders. Wat heeft hij toegevoegd aan het debat? Helemaal niks! Hij is weggelopen, hij heeft het genegeerd en hoppa drie zetels erbij in de peilingen. Als we het over negeren en Geert Wilders (PVV) hebben, kunnen we er zelfs een lijstje van maken:

• Wilders negeert reisverbod naar Engeland
• Wilders negeert het ultimatum van de Nederlandse Moslim Omroep om scènes van In Focus (een programma van de NMO) uit Fitna te verwijderen
• Wilders negeert een vermaning van Joustra dat hij Nederland bijna een conflict had bezorgd met zijn film Fitna
• Wilders loopt weg bij het debat over de crisisaanpak van de regering

Al wist de Rotterdammer zelf niet meer waar het over ging en waarom hij überhaupt dit verhaal begon, zat er toch een kern van waarheid in. Wat betreft de manier waarop je in deze tijd dus blijkbaar als politieke partij aan populariteit wint. Niet wat betreft Afrika. We moeten júist die bergen bouwen en die zonnecellen aanleggen!

Goed, dus hierbij Geert Wilders, deze geweldige, allesomvattende pay-off voor als jij straks minister-president wordt:

"Negeren is regeren"

Al hopen we natuurlijk allemaal dat deze fantasie van jou geen werkelijkheid wordt, Geertje.

Toch jammer

"Evert, je denkt wel goed na voordat je dat erop gaat spuiten hè, dat het wel klopt? Zó genant anders!"

Zucht

Met op de achtergrond het echoënde geroezemoes in het kille stadskantoor krijgt de veertienjarig jongen zijn wettelijke bestaan overhandigd. Zíjn identiteitsbewijs. Op het eerst gezicht lijkt het iets onbelangrijks, een pasje met een foto. Voor hem is het meer. Hij bestaat. Hij kan met trots tonen wie hij is, zonder dat dit nog in twijfel kan worden getrokken door wie dan ook.

De jongen loopt met een brede glimlach voor mij langs. Hij kijkt me even aan en lijkt iets te zeggen met zijn fonkelende ogen. Ik moet even lachen en staar weer naar het digitale bord. Nog zeker tien mensen zijn voor mij aan de beurt. Balen.

In mijn ooghoek zie ik de jongen aflopen op zijn moeder die even trots lijkt te zijn. Ze lijkt aangedaan door de hele gebeurtenis, maar straalt ook een soort van onmacht uit. De jongen begint trots tegen zijn moeder te vertellen over de wereldreizen die hij gaat maken. De zeeën die hij gaat bevaren en de landen die hij wil doorkruisen. En dat alles met zijn eigen identiteitsbewijs.
Zijn moeder lacht. Langzaam wordt haar kleine jongen groot en niets in de wereld kan dat stoppen. Onmacht.

"Nummer 13?" Klinkt er ineens door de hal. Shit, ik ben aan de beurt. Met het schaamrood op mijn kaken vertel ik de vrouw achter de balie dat mijn identiteitsbewijs gestolen is. Zelf weet ik wel beter. Vorige week was ik nog zo dronken dat ik mijn portemonnee ben kwijtgeraakt. Waar dus álles in zat, ook mijn identiteitsbewijs. Balen. Dat wordt dus een valse aangifte doen...

Intelligente constatering 1

"Oh, waar liggen ze nou?"
"Geen idee, heb niet gezien wanneer je ze voor het laatst had."
"Ik snap het niet, net had ik ze nog, dit heb ik zo vaak!"
"Misschien moet je een vaste plek kiezen voor je sleutels?"
"Ja, ja, dat weet ik, maar heb er niet aan gedacht toen ik de deur op slot deed"
"Misschien liggen ze..."
"Shit, ik moet nu echt gaan anders mis ik de trein"
"Anders pak je een trein later?"
"Aaargh, dit is zo frustrerend. Hoe kan dit nou?!!"
"Ik weet het niet"
"Oh, ik heb ze al! Jezus, als ik daar niet had gekeken, had ik ze nooit gevonden!"
"Tja...

Station Alkmaar

Je moet doodsbang zijn

"Eindhoven, de onveiligste stad van Nederland" kopten de landelijke en regionale bladen een paar maanden geleden. Het leek het Eindhovens Dagblad een goed idee om hierop in te spelen. Natuurlijk niet met positieve berichtgeving om de Eindhovenaren een wat veiliger gevoel te geven. Nee. Tijdens een brainstorm voor nieuwe onderwerpen dachten ze het volgende:
"Wat zeg je, Jan? Positieve berichtgeving? Een goed gevoel aan onze lezers meegeven? Nee, sorry Jan, we kiezen een andere invalshoek. We gaan mensen niet het positieve nieuws over onze stad brengen, maar maken een special over hoe onveilig het hier is. We gaan op zoek naar mensen die iets verschrikkelijks hebben meegemaakt, het liefst verkrachting of een gewelddadige overval en uiteraard met de exacte locatie van het 'plaats delict' erbij vermeld, zodat de inwoners daar sowieso wegblijven. We geven ons over, geven deze stad aan de criminelen! We hebben internet en hoeven helemaal niet buiten te komen. We kunnen lekker achter onze computer Hyven, MSNnen, bloggen, Facebooken en online shoppen. Lang leve de digitalisering. We geven de Eindhovense straten aan de criminelen, wij pakken de digitale snelweg!"